Türkiye’nin burnunun dibindeki gölge…

Türkiye’nin burnunun dibindeki gölge: Güney Kıbrıs’ta neler dönüyor?

Doğu Akdeniz’in mavi suları, sadece balıkçı teknelerinin değil, büyük bir güç mücadelesinin de sahnesi. Tam bu sahnenin ortasında, Türkiye’ye bir taş atımı mesafede, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY) var. Peki, bu küçük ada neden Türkiye’nin radarında kırmızı alarm yakıyor? Güney’de hangi oyunlar oynanıyor ve Ankara bu satranç tahtasında nasıl bir strateji izliyor?

ENERJİ SAVAŞININ YENİ CEPHESİ

Doğu Akdeniz, doğalgaz rezervleriyle adeta bir hazine sandığı. Rumlar bu hazineden aslan payını kapmak için kolları sıvamış durumda. İsrail, Mısır ve Yunanistan’la el sıkışıp enerji ittifakları kuruyor; Münhasır Ekonomik Bölge (MEB) iddialarıyla ortalığı karıştırıyor. Sorun şu: Rumların çizdiği haritalar, Türkiye’nin ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin (KKTC) haklarıyla kesişiyor. Sondaj gemileri, yabancı enerji devleriyle yapılan anlaşmalar ve AB’nin açıktan desteği… Hepsi, Türkiye’yi köşeye sıkıştırmak için atılmış adımlar gibi.

Ama Türkiye öyle kolay pes edecek bir oyuncu değil. Mavi Vatan doktriniyle denizdeki haklarını koruyor; sondaj gemileri ve donanması, “Burası benim de saham” diyor. Yine de bu enerji satrancı, her an daha büyük bir gerilime gebe.

ASKERİ HAMLELER VE STRATEJİK KUŞATMA

Rum kesimi  sadece enerjiyle değil, askeri alanda da vites yükseltiyor. Baf’taki hava üssü, Mari’deki deniz üssü derken, ada bir anda ABD ve İsrail’in gözdesi oldu. İngiltere’nin Akrotiri ve Dikelya üsleri zaten yıllardır orada, sessiz bir gölge gibi. Kulislerde konuşulanlara bakılırsa, bu üsler ABD’ye devredilip Türkiye’yi çevreleyen bir kalkana dönüşebilir. Anadolu’ya sadece 65 kilometre uzakta, böyle bir hareketlilik kimin midesini ağrıtmaz ki?

Bu üsler, sadece beton ve çelikten ibaret değil; aynı zamanda bir mesaj. Küçük Rumlar büyük güçlerin sırtını sıvazlamasıyla, kendini bir “ileri karakol” gibi konumlandırıyor. Türkiye’nin güvenliği, bu mesajı görmezden gelemez.

DİPLOMASİDE YALNIZLIK TESTİ

Rum Kesiminin  AB üyeliği, ona altın bir tepside sunulan 2004’te Annan Planı’nı reddetmelerine AB’ye kucak açılan Rumlar, Türkiye’nin üyelik hayallerini veto sopasıyla engelliyor. Daha da can sıkıcı olan, bazı Türk devletlerinin –Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan– GKRY’yi “Kıbrıs Cumhuriyeti” olarak tanıyıp büyükelçi ataması. Bu, KKTC’nin uluslararası arenadaki yalnızlığını derinleştiren bir darbe.

Kıbrıs Sorunu’nun çözümsüzlüğü de cabası. Rumlar, federal çözüm masalına inanmıyor; üniter devlet hayali peşinde. Türkiye’nin “İki devletli çözüm” önerisi ise henüz dünya sahnesinde alkış toplayamadı. Bu durum, KKTC’yi desteklemenin maliyetini her geçen gün artırıyor.

‘PLAN’ DEDİKLERİ NE?

Güney Kıbrıs’ta bir “plan” mı var? Gerçek olan şu: Rum Kesimi enerji, askeri üsler ve diplomasi üzerinden Türkiye’yi sıkıştırmaya çalışıyor. Büyük güçlerin gölgesinde, küçük ama sinsi bir oyun oynuyor.

TÜRKİYE’NİN DİRENCİ

Türkiye, bu oyunda geri adım atmıyor. Mavi Vatan’la denizde haklarını koruyor; donanması, Doğu Akdeniz’de gövde gösterisi yapıyor. KKTC’nin Türk Devletleri Teşkilatı’nda gözlemci statüsü kazanması, diplomaside atılmış bir gol. BM’de iki devletli çözüm önerisi ise statükoyu sarsma çabası. Ankara, hem sahada hem masada “Ben buradayım” diyor.

SON BİR SÖZ

Güney Kıbrıs, küçük bir ada olabilir, ama gölgesi büyük. Türkiye’nin burnunun dibinde, enerji savaşlarından askeri üslere, diplomasiden çözümsüzlüğe uzanan bir mücadele var. Bu mücadele, sadece bir ada meselesi değil; egemenlik, güvenlik ve geleceğin ta kendisi. Türkiye, bu dalgalı sularda rotasını dikkatle çizmek zorunda. Çünkü Doğu Akdeniz’in mavi suları, sadece balık değil, tarih de barındırıyor.

………………………………………………………………………………………………………

on2aybahcelievler.com haber sitesinde yayınlanan makalelerin tüm bilimsel, içeriğe dair, dilsel, yasal sorumluluğu yazarlarına aittir…